TARİHİ BİNALARIN AHŞAP RESTORASYONU

Tarihi Binalar: Meksika, Şili ve Japonya Arasında Bir Karşılaştırma
Tarihi Binalarda Ahşap Çatıların Korunması: Meksika, Şili ve Japonya Arasında Bir Karşılaştırma
Yayın tarihi: 1 Eylül 2016 | Kategori: On Beşinci Baskı Ekim 2015

MAKALE

Anahtar Kelimeler: Çatı koruma, ahşap çatılar, tarihi binalar

Özet

Sürekli ihmal edilen bir alan, ahşap restorasyonudur; çünkü müdahalelerin yapı malzemesinin yapısal davranışını değiştirdiği durumlar vardır. Bu hasar, bu malzemenin unsurlarıyla çalışmak için uygun teknikler, teknolojiler ve prensipler hakkında bilgi eksikliğinden kaynaklanmaktadır.

Ahşap çatıların korunmasında en büyük ilerlemeyi kaydeden ülkelerden biri, Urakami’nin bulunduğu Japonya’dır. Şehrin ve toplumun mevcut yapısının önemli bir parçası olan tarihi binaların korunmasına yönelik yeni bir yaklaşım kullanılarak tamamen restore edilmiş ahşap bir çatıya sahip, en temsili Hristiyan binalarından birine ev sahipliği yapmaktadır.

Amerika kıtasında, özellikle dini binalarda, ahşap çatılara dair geniş bir mirasımız var; Meksika’nın Michoacán bölgesinde ve Şili’nin Chiloé kentinde örnekler bulunabilir. Ne yazık ki, her iki ülkede de, bu çatıların bakımı için en etkili yöntem ve prosedürler konusunda yaygın bir bilgi eksikliği var.

Bu proje, acil cevaplar ve her şeyden önce ahşap çatılı tarihi binaların korunmasına yönelik açık fikirli yaklaşımları teşvik eden çözümler gerektiren bu konuya dair anlayışımızı genişletmeyi amaçlamaktadır.

Üç farklı kültür: Mimari mirasın korunmasına bir bakış.

Mimari mirasın korunması, insanlığın bir şehrin varlığını sürdürmesini sağlayan ve kültürel, sosyal, mimari ve kentsel kalıntılarını koruyan tarihi koruma ihtiyacından kaynaklanmaktadır. Bu, bir toplumun kolektif hafızasını korumanın bir yoludur.

Her kültürün mirası anlama biçimi, onu nasıl koruduğunu doğrudan etkiler. Bununla birlikte, tüm kültürlerin, onları çevreleyen tarihi anıtların özellikleriyle şekillenen mevcut kimliklerini oluşturan tarihi mirası hayranlıkla izlemeye ve korumaya devam etmeyi amaçladığını belirtmek çok önemlidir.

Mimari mirası korumanın, sadece somut olanı korumaktan daha fazlasını içerdiğini anlamak çok önemlidir. Mimari aynı zamanda kültürel manzarayı ve bir bölgenin eşsiz özelliklerini de kapsar; bunların hepsi birlikte mimari eseri oluşturur ve tarihi yapının özünü somutlaştırır. Mimari ve korunması, sessizlik yoluyla hikayesini anlatan ve kimliğini ortaya koyan bir toplumun sesidir.

Üç farklı toplum –Meksika, Şili ve Japonya– zaman ve mekân açısından aralarındaki büyük mesafeye rağmen, dini binaların onlara kazandırdığı güçlü kimliği koruma konusunda ortak bir ilgiye sahip olduklarını göstermektedir. Ortak noktaları, üçünün de Katoliklik dışındaki inançlardan kaynaklanmasıdır. Sonuç olarak, mimarileri ilk olarak dönüşüme uğramış ve bu mekanların ibadet ve inşasında yeni bir yol açmıştır.

Bu dönüşümün başlangıcına örnekler, Meksika’daki Erongarícuaro’daki Meryem Ana’nın Göğe Yükselişi Tapınağı’nda; Şili’deki Chiloé’deki Carelmapu Tapınağı’nda; ve Japonya’daki aynı isimli Urakami şehrindeki Urakami Katedrali’nde görülebilir.

Tarihi dini binaların korunmasında temel bir unsur, en çok bozulmaya yatkın yüzey olması ve hatta binanın yıkılmasına yol açabilmesi nedeniyle çatıdır. Bu önem nedeniyle bu belge, özellikle söz konusu dini binaların çatılarına ayrılmıştır.

Ahşap Çatılar: Meksika, Şili ve Japonya’da Korunmaları

1. Meryem Ana’nın Göğe Yükselişi Kilisesi, Erongarícuaro, Michoacán, Meksika

Erongarícuaro, Meksika’nın Michoacán eyaletinde bir kasabadır. Pátzcuaro Gölü’nün güneybatısında ve Tarascan Platosu’nun ağzında yer almaktadır.

İspanyol askerlerinin gelişiyle birlikte, burası ilk Fransisken misyonerleri tarafından ziyaret edildi; bunlar arasında Rahip Martín de Jesús (aynı zamanda Rahip de la Coruña olarak da bilinir) ve Rahip Juan de San Miguel de vardı. Bu misyonerler kiliseyi ve manastırı inşa ettiler ve bir misyon kurdular. 1631 yılında kasaba Fransiskenler tarafından yönetiliyordu ve o dönemde 130 sakini olan Erongarícuaro’daki ana yerleşim yeriyle birlikte bir Tarascan Kızılderili yerleşimi olarak hizmet veriyordu.

Tarihi Binalar: Meksika, Şili ve Japonya Arasında Bir Karşılaştırma
Tarihi Binalarda Ahşap Çatıların Korunması: Meksika, Şili ve Japonya Arasında Bir Karşılaştırma
Yayın tarihi: 1 Eylül 2016 | Kategori: On Beşinci Baskı Ekim 2015

MAKALE

Anahtar Kelimeler: Çatı koruma, ahşap çatılar, tarihi binalar

Özet

Sürekli ihmal edilen bir alan, ahşap restorasyonudur; çünkü müdahalelerin yapı malzemesinin yapısal davranışını değiştirdiği durumlar vardır. Bu hasar, bu malzemenin unsurlarıyla çalışmak için uygun teknikler, teknolojiler ve prensipler hakkında bilgi eksikliğinden kaynaklanmaktadır.

Ahşap çatıların korunmasında en büyük ilerlemeyi kaydeden ülkelerden biri, Urakami’nin bulunduğu Japonya’dır. Şehrin ve toplumun mevcut yapısının önemli bir parçası olan tarihi binaların korunmasına yönelik yeni bir yaklaşım kullanılarak tamamen restore edilmiş ahşap bir çatıya sahip, en temsili Hristiyan binalarından birine ev sahipliği yapmaktadır.

Amerika kıtasında, özellikle dini binalarda, ahşap çatılara dair geniş bir mirasımız var; Meksika’nın Michoacán bölgesinde ve Şili’nin Chiloé kentinde örnekler bulunabilir. Ne yazık ki, her iki ülkede de, bu çatıların bakımı için en etkili yöntem ve prosedürler konusunda yaygın bir bilgi eksikliği var.

Bu proje, acil cevaplar ve her şeyden önce ahşap çatılı tarihi binaların korunmasına yönelik açık fikirli yaklaşımları teşvik eden çözümler gerektiren bu konuya dair anlayışımızı genişletmeyi amaçlamaktadır.

Üç farklı kültür: Mimari mirasın korunmasına bir bakış.

Mimari mirasın korunması, insanlığın bir şehrin varlığını sürdürmesini sağlayan ve kültürel, sosyal, mimari ve kentsel kalıntılarını koruyan tarihi koruma ihtiyacından kaynaklanmaktadır. Bu, bir toplumun kolektif hafızasını korumanın bir yoludur.

Her kültürün mirası anlama biçimi, onu nasıl koruduğunu doğrudan etkiler. Bununla birlikte, tüm kültürlerin, onları çevreleyen tarihi anıtların özellikleriyle şekillenen mevcut kimliklerini oluşturan tarihi mirası hayranlıkla izlemeye ve korumaya devam etmeyi amaçladığını belirtmek çok önemlidir.

Mimari mirası korumanın, sadece somut olanı korumaktan daha fazlasını içerdiğini anlamak çok önemlidir. Mimari aynı zamanda kültürel manzarayı ve bir bölgenin eşsiz özelliklerini de kapsar; bunların hepsi birlikte mimari eseri oluşturur ve tarihi yapının özünü somutlaştırır. Mimari ve korunması, sessizlik yoluyla hikayesini anlatan ve kimliğini ortaya koyan bir toplumun sesidir.

Üç farklı toplum –Meksika, Şili ve Japonya– zaman ve mekân açısından aralarındaki büyük mesafeye rağmen, dini binaların onlara kazandırdığı güçlü kimliği koruma konusunda ortak bir ilgiye sahip olduklarını göstermektedir. Ortak noktaları, üçünün de Katoliklik dışındaki inançlardan kaynaklanmasıdır. Sonuç olarak, mimarileri ilk olarak dönüşüme uğramış ve bu mekanların ibadet ve inşasında yeni bir yol açmıştır.

Bu dönüşümün başlangıcına örnekler, Meksika’daki Erongarícuaro’daki Meryem Ana’nın Göğe Yükselişi Tapınağı’nda; Şili’deki Chiloé’deki Carelmapu Tapınağı’nda; ve Japonya’daki aynı isimli Urakami şehrindeki Urakami Katedrali’nde görülebilir.

Tarihi dini binaların korunmasında temel bir unsur, en çok bozulmaya yatkın yüzey olması ve hatta binanın yıkılmasına yol açabilmesi nedeniyle çatıdır. Bu önem nedeniyle bu belge, özellikle söz konusu dini binaların çatılarına ayrılmıştır.

Ahşap Çatılar: Meksika, Şili ve Japonya’da Korunmaları

1. Meryem Ana’nın Göğe Yükselişi Kilisesi, Erongarícuaro, Michoacán, Meksika

Erongarícuaro, Meksika’nın Michoacán eyaletinde bir kasabadır. Pátzcuaro Gölü’nün güneybatısında ve Tarascan Platosu’nun ağzında yer almaktadır.

İspanyol askerlerinin gelişiyle birlikte, burası ilk Fransisken misyonerleri tarafından ziyaret edildi; bunlar arasında Rahip Martín de Jesús (aynı zamanda Rahip de la Coruña olarak da bilinir) ve Rahip Juan de San Miguel de vardı. Bu misyonerler kiliseyi ve manastırı inşa ettiler ve bir misyon kurdular. 1631 yılında kasaba Fransiskenler tarafından yönetiliyordu ve o dönemde 130 sakini olan Erongarícuaro’daki ana yerleşim yeriyle birlikte bir Tarascan Kızılderili yerleşimi olarak hizmet veriyordu.